યાત્રા

તું સરસ સિતાર વગાડે છે . કદાચ તારા વર્ષોની મહેનત રંગ લાવી રહી છે .
એમાય જયારે તું સજી ધજીને હાથમાં સિતાર લઈને બેસે છે ત્યારે એ જ સમજાતું નથી
કે આ આંખ નો જલસો છે કે કાનનો .. જેમ જેમ સુર રેલાતા જાય છે , જગતના કોલાહલો
શાંત થતા જાય છે . કોઈ અજીબ શાંતિનો અહેસાસ ચારે બાજુ ફેલાતો જાય છે
કોઈ મોટો મહેલ જોવા જઈએ ને દરેક ઓરડાની નિરાળી શોભા હોય , એનો ઠાઠ અલગ હોય
એનો ભપકો જુદો હોય અને એક રૂમમાંથી બીજામાં જતા આપણો મુડ પણ બદલાતો જાય
બસ એવું જ બને છે તું એક રાગમાં થી બીજા રાગમાં પ્રેવેશ કરે છે ત્યારે .
એક વાર તે સિતાર વાદન કરીને મને કહેલું : ચલ હવે તારો વારો . ખરેખર મુંજવણ થઇ
મારી પાસે એકતારો હતો .હિંમત કરીને હાથમાં લીધો
હાથમાં લઈને પહેલા મીરાબાઈ નું અને પછી કબીર સાહેબનું ભજન
આંખ બંધ કરીને ગાયું . તારી આંખો છલકાઈ ઉઠી . ને તે કહેલું
હું રાગ નો પ્રવાસ કરું છું તું વિરાગની યાત્રા કરાવે છે
એકમાં ખોવાઈ જવાય છે તો બીજામા ખોવાયેલી જાત પાછી જડી જાય છે
એકમાં પ્રસન્નતા નો પ્રસાદ છે તો બીજામાં પ્રસાદની પ્રસન્નતા
ને મેં કહેલું : રાગ અને વિરાગ વચ્ચે એને રમવું ગમે છે
ખોવાઈ જવું અને જડી જવાની રમત કરવાની એને મજા આવે છે
તું ન માનતી હોય તો કઈ નહિ પણ એક દિવસ જોજે એ મારી પાસે સિતાર વગડાવશે અને
તારી પાસે એકતારા પર ભજન સાંભળશે
મુકેશ જોશી

Advertisements

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s

%d bloggers like this: