રખડતું શહેર

ડોકટરે કહ્યું આજે રખડવા નીકળતા નહિ એટલે ફરજીયાત ઘરે બેસવું પડ્યું . સાંજ પડી જીવ અકળાવા લાગ્યો . પછી ચમત્કાર થયો રીતસર નો ચમત્કાર . શહેર મારામાં ફરવા નીકળ્યું . જે બગીચાની સુગંધ બહુ ગમતી તે બધી ભેગી થઈને આવી. રાતરાણીએ ડાબું અને પારીજાતે જમના ફેફસામાં જગ્યા જમાવી . ગુલાબ અને મોગરાની તથા ચંપા અને ચમેલી એ બહુ વિનંતી કરી એટલે ટ્રેનની ચોથી સીટ જેટલી જગ્યા એ બે જણીએ કરી આપી.. નસોમાં નેનો થી લઈને મર્સીડીજ જેટલો વિચારોનો ટ્રફ્ફ્ફિક હોર્ન વગાડતો વગાડતો નીકળ્યો . રસ્તમાં પડતા પગલાઓ છાતીના ધબકારા ની લગોલગ ગોઠવાઈ ગયા . ભેળની સુગંધ ક્યાંકથી આવી ચઢી ને આખી ચોપાટીએ મને ઘેરી લીધો
જે દરિયે બહુ ગમતો તે પોતે આંખોમાં આવ્યો .ને કાકા જેમ ટેસથી બાકડા પર બેસે તેમ એ પણ આંખોમાં બેઠો મોજા જેવા પગ લાંબા ટૂંકા કરતો . પછી તો ભિખારીનો ચેહરો , મંદિરનો ઘંટ , કુલ્ફી વેચતો ફેરિયો , ચાલી જતા અનેક લોકો , દુકાનોના ચળકતા પાટિયા સહુ પોતપોતાનો રોલ કરીને પસાર થઇ ગયા મારી અંદરથી. અંધારૂ થવા આવ્યું એટલે આખરે ઉઠ્યા સહુ . આપણે જયારે કઈ શકતા નથી ત્યારે ખુદ શહેર મળવા આવે એ વાતે હું તો રાજી રાજી થઇ ગયો બધાને વળાવ્યા . છેલ્લે દરિયો નીકળ્યો . જતા જતા એણે કહ્યું : તારી આંખો રહેવા લાયક છે . રોકાવાની મજા પડે તેવી. આ બધાની તો ખબર નહિ પણ હું તો અવારનવાર આવતો રહીશ. ચાલશે ? ને સ્મિત કરીને મેં હા પાડી ટપ ટપ .. મુકેશ જોશી

Advertisements

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s

%d bloggers like this: