જાંબુના ઝાડ

દીપક બચપણનો ભેરુ ભરાવદાર, હસમુખો અને સાહસી અમે જાંબુના ઝાડ નીચે લેસન કરતા
એનું ગણિત કાચું એટલે એની નોટમાં હોમવર્ક ના દાખલા હું કરું એ ઉપરથી જાંબુ ફેકે કારણકે ઝાડ
પર ચઢવામાં હું કાચો . હું એને કહેતો કે આપણે બંને ગયા જન્મે મગર અને વાંદરા હોઈશું
એ ક્રિકેટમાં મને હંફાવીને દમ કાઢી નાખતો . એનો પહેલો દાવ આવે તે દિવસે મારા ભાગ્ય પર
મને દયા આવતી

એક દિવસે મને કહે આજે તારો પહેલો દાવ બંદા તો રાજી રાજી . બેટ વડે ધોલાઈ શરુ કરી
એક બોલને તો ખાસો દુર મોકલી આપ્યો ને મેં રન લેવાની શરૂઆત કરી પાચ દસ વીસ પણ દીપકનો
થ્રો આવ્યો નહિ એ બોલ ખોળતો હતો બસ મેં દોડ્યા કર્યું પુરા 100 રન કરી લીધા હજી દીપક ત્યાજ હતો
સો રન કરી હું એની પાસે ગયો . મેં કહ્યું કેમ થાકી ગયો ને .. એ બોલ્યો થાક નથી લાગ્યો પણ મને બોલ દેખાતો
જ નથી . મેં કહ્યું આ સામે તો પડ્યો છે લઇ લે,, તો ય એને ના દેખાયો રમત અટકી . એના માથે પરસેવો હતો
એ ધ્રુજતો હતો . એને ખભાનો સહારો આપી ઘરે મૂકી આવ્યો

બીજા દિવસે હું એને સ્કુલે જવા બોલાવવા ગયો ત્યારે ખબર પડી કે એને મોટી હોસ્પીટલમાં ભરતી
કર્યો છે . સ્કૂલમાંથી રજા લઈને , પપ્પાને સાથે લઈને અને હાથમાં બોલ લઈને હું એને મળવા ગયો

મેં એનો હાથ હાથમાં લઈને કહ્યું કેમ છે તું? એણે પૂછ્યું કોણ છો તમે? મેં કહ્યું તારો દોસ્ત . એ બોલ્યો મારી આંખો
જતી રહી છે હવે તને દાવ નહિ આપી શકું પણ મારી ગણિતની નોટ કોરી ના રહી જાય એની જવાબદારી તારી
તું જેટલા દાખલા લખે તેટલા જાંબુ ચોક્કસ ખવડાવીશ

બે દિવસ પછી દીપક ને પવન બાજી પડ્યો . બચપણમાં અંધારું થયું 100 રનનો ઢગલો આંખોએ ભૂંસી કાઢ્યો

આજે પણ જાંબુના ઝાડ નીચે ઉભો હોઉં તો થાય છે કે લાવ ગણિતના દાખલા ગણું કદાચ ઉપથી એ જાંબુ ફેકવા આવે

મુકેશ જોશી

Advertisements

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s

%d bloggers like this: