બોલ સખી તારા હૈયામાં શોર થયો કે નહિ
Filed under: Uncategorized | Tagged: bol sakhi geet | Leave a Comment »
બોલ સખી તારા હૈયામાં શોર થયો કે નહિ
Filed under: Uncategorized | Tagged: bol sakhi geet | Leave a Comment »
ત્યારે
Filed under: Uncategorized | Leave a Comment »
હરિ આ મારા જન્માક્ષર તો વાંચો
લખચોર્યાસી ફેરામાં આ કયાંક પડે છે ખાંચો.. હરિ મારા જન્માક્ષર તો વાંચો
હરિ, તમે તો ભાગ્યવિધાતા આગળપાછળ ઘણું વિચારો ને લખતી વેળાએ પાછા સાવધ ને સચેત
હરિ તમે લખતાંતા તે દિ હું તો સાવ જ નાનો ખાલી છ જ દિવસનો નહીં તો તમને એ જ દિવસ હું કહેત
હરિ, તમે મુકવું ભૂલ્યાં છો સૂરજ નામે ઝળહળ ખાનું લ્યો હવે કરી આપો એમાં એક સુધારો સાચો ..હરિ આ મારા જન્માક્ષર તો વાંચો
હરિ, હવે આ જનમકુંડળી વચ્ચે છોને સૂરજ ના મૂકાય ખાલી દીવો પણ મૂકી આપો તો ય ચાલે
દીવો પણ મૂકવાનું તમને ના ફાવે તો કેવળ તમરુ નામ લખી દો પછી નહી ફરિયાદ આવતીકાલે
હરિ આ મારી જનમકુંડળીમાંથી સીધો રસ્તો તમ લગ આવે છો ને ઉબડ્ખાબડ હો ને પાછો કાચો …હરિ આ મારા જન્માક્ષર તો વાંચો
હરિ, જાઉં છું પાછો કિંતુ કામ હશે તો જરુર પાછો આવીશ ને નક્કી જ તમારું કામ મને પડ્વાનું
તમને પણ કૈ કામ હોય તો મળજો આવીને તો થાશે સંબંધો યે પાકા પાછુ અરસપરસ મળવાનું
હરિ, તમારી આવનજાવ્ન થતી રહેની મળે ખાત્રી તો મારે ક્યાં વાંધો છો ને જન્માક્ષ્રરમાં ખાંચો…હરિ આ મારા જન્માક્ષર તો વાંચો
મુકેશ જોશી
Filed under: Uncategorized | Tagged: geet | Leave a Comment »
ગયા સ્કુલમાં રમવાનાં , ભણવાનાં દિવસો ગયાં, આજ જરાયે ભૂલ થાય તો ધંધો બેસી જાય
અને એ દિવસોમાં તો છેકી નાખી ફરી ફરી ગણવાના દિવસો ગયા
શિક્ષકજીનાં વ્હાલ ભરેલાં સવાલનાં કંઇ જવાબ દેતાં કેવાં સુંદર
આજ હવે તો પ્રશ્નો એવાં પુછે જીવન ક્યાથી દેવા એનાં ઉત્તર
કાં તો પતંગિયાની કાં તો પતંગની પછવાડે દોડી પાંખ વગર ઉડવાના દિવસો ગયાં..ગયા સ્કુલમાં રમવાનાં , ભણવાનાં દિવસો ગયાં,
હ્તાં હાજરીપત્રકમાં જે નામ હતાં એ દિલમાં તો યે ગર્વ નહીં
આજ હવે તો કોણ અમારા પાડોશી છે એની પણ ક્યાં ખબર રહીં
શૈશવ થોડુ સ્મિત થોડાં મિત્રો થોડી અંચઇ સાથે મ્હેલ રુડા ચણવાનાં દિવસો ગયાં .ગયા સ્કુલમાં રમવાનાં , ભણવાનાં દિવસો ગયાં,
ચિત્રો દોરી રંગ પૂરેલી નોટબુક તો બધાંય પુસ્તક કરતાં વ્હાલી
પીંછી ક્યાં ખોવાઇ ગઇ કે તરત ઉડી ગઇ ચ્હેરા પરની લાલી
લાલ ફ્રોક્માં સજ્જ એક છોરીને બરડે ખરજ આવતાં ભોળપણે ખણવાનાં દિવ્સો ગયા..ગયા સ્કુલમાં રમવાનાં , ભણવાનાં દિવસો ગયાં,
Filed under: Uncategorized | Tagged: ગયા સ્કુલમાં રમવાનાં, ભણવાનાં દિવસો ગયાં | Leave a Comment »
નિ્વૃત થતાં શિક્ષકનું ગીત
ઓક્ના ટુકડાથી કૈક તો લખુ જરા ડસ્ટરર્ને સ્પર્શી લઊ હજી એક વાર, એક એક ઓરડાની ભીંતોને જોઇ લઊ
જોઇ લઊ બારણાંને બારીની બા’ર, આજનો આ સૂરજ જો ડૂબી જશે કૈક ડૂબી જશે પછી ગમતી સવાર
આજથી બાબર કે અકબરનું યુધ્ધ નહીં , ગાંધીજી ગોળીથી ઠાર નહીં થાય,
ક્ક્કાનું ગામ દઊ છોડી પણ એકડાની આંગળી છોડતાં છાતી ભરાય
છાતીમાં વર્ષોથી લાગણીનાં જાળાં હવે ખેચવાનો એક એક તાર ..આજનો આ સૂરજ જો ડૂબી જશે કૈક ડૂબી જશે પછી ગમતી સવાર
કાલે પણ છોકરાંની હાજરીઓ લેવાશે, એક એક છોકરાંઓ બોલશે કે હાજર,
ખૂણેથી કોઇ એક ટાબરિયું બોલશે , આજ પેલા શિક્ષક છે કેમ ગેરહાજર
એક એક ભૂલકાને ભૂલી જવા , વહે કેટલાય દરિયાની ધાર.. આજનો આ સૂરજ જો ડૂબી જશે કૈક ડૂબી જશે પછી ગમતી સવાર
છોકરાનાં કંઠોમાં પ્રાર્થનાઓ રોપી ને છોકરીની પાનીમાં રાસ
આટલાં વર્ષોથી પૂનમની ચાંદની, પળમાં કાં થઇ ગઇ અમાસ
માંડ એક આંસુ વળાવીને જોયું, (તો) ઉદાસીની આખી કતાર..આજનો આ સૂરજ જો ડૂબી જશે કૈક ડૂબી જશે પછી ગમતી સવાર
Filed under: Uncategorized | Tagged: નિ્વૃત થતાં શિક્ષકનું ગીત | Leave a Comment »
જ્પુ તો જપુ કૃષ્ણના નામ જાપો
હવે આ નયનમાં ફકત કૃષ્ણ વ્યાપો
મળે વાંસળી સુર એકાદ રાતો
અને કૃષ્ણની સાથ હો જન્મનાતો
બધી વાતનું કૃષ્ણ હો મધ્યબિંદુ
બધી ય તરફ કૃષ્ણનો પ્રેમસિંધુ
બધા શ્વાસ લખવા હવે કૃષ્ણ નામે
અને કૃષ્ણનું સ્મિત હો આંખ સામે
ધરુ તો જીવન કૃષ્ણના એ ચરણમાં
હજો કૃષ્ણનું નામ હોઠે મરણમાં
મરીને પછી પણ જવું કૃષ્ણ પાસે
અને જાય જીવન ફકત કૃષ્ણ આશે
Filed under: nazam | Tagged: કૃષ્ણનો પ્રેમસિંધુ | 1 Comment »
હતાં બે’ક પ્રસ્વેદબિંદુ કપોલે અને ઝાંય આછી તરસની અધર પર
વિખેરી’તી ઝુલ્ફો બધીયે દિશામાં , બધીયે દિશામાં સુગંધોની ઝરમર
લઇને દુપટો એ હળવેથી વિંઝી, હતી ઝંખતી શીત વાયુની ફરફર
બન્યો ગૌર ચેહરો જરા સહેજ રાતો, હતો આંખ માટે ગુલાબી એ અવસર
એ બળબળતી બપોરે તડકાઓ વેઠીને આવી હતી માપવા એક અંતર
મને એમ લાગ્યું થઇ આજ નક્કી હશે ચાંદ સાથે એ સૂરજની ટક્કર
રખેવાળા શો તલ હતો ગાલ પરને હતું સ્મિત જાણે લટકતું જ ખંજર
કરી વાત એણે અદાથી જ એવી મને ખૂબ વ્હાલુ જ લાગ્યુ’તું જીવતર
મને છાયડાનો અનુભવ થયો’તો હુ ઝુમી ઉઠ્યો’તો થઇને તરુવર
મને ખોબલામાં બે ટહુકા મળ્યા’તાં, કે જાણે મળ્યુ’તુ આ જીવનનુ વળતર
પછી તો એ હળવેથી ચાલી ગઇને ભરાયા પછી મારી આંખોના સરવર
પછી તો દરેક પળ ઉનાળો બની ગઇ ને પછી તો મેં તડકાઓ વેઠયા ભયંકર
હવે શ્વાસ જાણે કે ફૂંકાતી લૂ છે અને સૂર્ય સળગ્યા કરે મારી અંદર
હવે કોઇ ઝરણાં નહી કામ આવે ને વાદળની ઓળખ મટી ગઇ સદંતર
મને મારી આંખોની આવે દયા છે, મે જૂઠુ જ એને કહ્યુ છે નિરંતર
જરુર આવશે એ ક્બર પર પરંતુ નહીં આંખ જોઇ શકે એને રીતસર
તમે પ્રેમ કરજો તો સાચો જ કરજો ભલે હોય એમાં પીડા સાથ કળતર
ભલે એક પળની મીઠી જીંદગી છે પરંતુ એ પળના તમે છો સિકંદર
Filed under: nazam | 2 Comments »