કૃષ્ણનો પ્રેમસિંધુ

જ્પુ તો જપુ કૃષ્ણના નામ જાપો

હવે આ નયનમાં ફકત કૃષ્ણ વ્યાપો

મળે વાંસળી સુર એકાદ રાતો

અને કૃષ્ણની સાથ હો જન્મનાતો

 

બધી વાતનું કૃષ્ણ હો મધ્યબિંદુ

બધી ય તરફ કૃષ્ણનો પ્રેમસિંધુ

બધા શ્વાસ લખવા હવે કૃષ્ણ નામે

અને કૃષ્ણનું  સ્મિત હો આંખ સામે

 

ધરુ તો જીવન કૃષ્ણના એ ચરણમાં

હજો કૃષ્ણનું નામ હોઠે મરણમાં

મરીને પછી પણ જવું કૃષ્ણ પાસે

અને જાય જીવન ફકત કૃષ્ણ આશે

સિકંદર

હતાં બે’ક પ્રસ્વેદબિંદુ કપોલે અને ઝાંય આછી તરસની અધર પર

વિખેરી’તી ઝુલ્ફો બધીયે દિશામાં , બધીયે દિશામાં સુગંધોની ઝરમર

લઇને દુપટો એ હળવેથી વિંઝી, હતી ઝંખતી શીત વાયુની ફરફર

બન્યો ગૌર ચેહરો જરા સહેજ રાતો, હતો આંખ માટે ગુલાબી એ અવસર

 એ બળબળતી બપોરે તડકાઓ વેઠીને આવી હતી માપવા એક અંતર

મને એમ લાગ્યું થઇ આજ નક્કી હશે ચાંદ સાથે એ સૂરજની ટક્કર

 રખેવાળા શો તલ હતો ગાલ પરને હતું  સ્મિત જાણે લટકતું જ ખંજર

કરી વાત એણે અદાથી જ એવી મને ખૂબ વ્હાલુ જ લાગ્યુ’તું જીવતર

 મને છાયડાનો અનુભવ થયો’તો હુ ઝુમી ઉઠ્યો’તો થઇને તરુવર

મને ખોબલામાં બે ટહુકા મળ્યા’તાં, કે જાણે મળ્યુ’તુ આ જીવનનુ વળતર

 પછી તો એ હળવેથી ચાલી  ગઇને ભરાયા પછી મારી આંખોના સરવર

પછી તો દરેક પળ ઉનાળો બની ગઇ ને પછી તો મેં તડકાઓ વેઠયા ભયંકર

 હવે શ્વાસ જાણે કે ફૂંકાતી લૂ છે અને સૂર્ય સળગ્યા કરે મારી અંદર

હવે કોઇ ઝરણાં નહી કામ આવે ને વાદળની ઓળખ મટી ગઇ સદંતર

 મને મારી આંખોની આવે દયા છે, મે જૂઠુ જ એને કહ્યુ છે નિરંતર

જરુર આવશે એ ક્બર પર પરંતુ નહીં આંખ જોઇ શકે એને રીતસર

 

તમે પ્રેમ કરજો તો સાચો જ કરજો ભલે હોય એમાં પીડા સાથ કળતર

ભલે એક પળની મીઠી જીંદગી છે પરંતુ એ પળના તમે છો સિકંદર

ભાર

રેતીમાં ઘર બનાવતાં બાળકોના તૂટેલા ઘરોને પાછા બનાવી આપતો તું

વડીલોના જીવનનો વર્ષોનો ભાર હળવો કરી આપતો તું

હિમોગ્લોબીન અને હિંમત બંને તારા શરીરમાં

તું આત્મવિશ્વાસ નું સરનામું

મને સાહસનાં પાઠ મોંઢે કરાવનાર તું

એટલે જ મેં તને પુરા વિશ્વાસથી મારા લગ્નની કંકોતરી આપી

તું તો રેતીના ઘરની જેમ તૂટી પડયો

અચાનક હિમોગ્લોબીન અને હિંમત બંને હિમ થઇ ગયાં

તારો આત્મા મીણ જેવો થઇ ગયો , પીગળી ગયો

સાહસના શ્વાસ રુંધાઇ ગયાં

હું હજી વિમાસણમાં……. કે કાગળની એક કંકોતરીનો ભાર આટલો બધો?    

અવળી શિખામણો

અઢળક સૂરજ અમે ડૂબાડ્યા, તું પણ નવા ડૂબાડ
માણસાઇ ચૂલામાં છે તું અગ્નિ નવો લગાડ

પ્રેકટીકલ બનવાથી ખીલે અમનચેનના સુખ
ગામ ભાડમાં જાય છો ને કૂવે ભરતું દુ:ખ
ટાલ હોય તો કેવી રીતે વાંકો કરશે વાળ
ઠંડા પીણા પીને કહેવું ક્યાં છે અહી દુકાળ

ફાઇવસ્ટાર આકાશ તમારા છતની નીચે બીવે
જીણાં જીવડાં ખાઇ છોને ગરીબ બાળક જીવે
ફર્નીચરની સાથ કરો સહુ રુમનુ વેવિશાળ
સાંભળવા ના જાવું છોને ચીસો પાડતી ડાળ

પાણી પાસે કરાવતો રહે પરપોટાની વેઠ
તો જ તારી કીર્તિ જાશે સ્વર્ગલોકની ઠેઠ
પ્રોફેશનલ ના બની શક્યો તો કિસ્મત ગબડી જાશે
ઇમોશનલ ના રહી શકયો તો જીવ જ ફાડી ખાશે

બધા લાગણીવેડા ફરતે કર બુધિધની વાડ
તારી ખીણો સંતાડી તું ખોદ બીજાના પહાડ

વાટ ભલે દૂર દૂર ઊડ્વા તે ઝંખી

પંખીના બચ્ચાએ કીધું કે ચાલોને વાદળને પાણીથી ધોઇએ
પંખીએ ટહુકાના લ્હેકામાં કીધું કે એ માટે પાસપોર્ટ જોઇએ
વાટ ભલે દૂર દૂર ઊડ્વા તે ઝંખી ..આપણે તો પાંખ નહીં લાવેલા તડપંતા માનવપંખી

પાસપોર્ટ આવ્યોને બચ્ચાને લાગ્યું કે આવી ગૈ ઊડ્વાની પાંખ
પંખીએ કીધું કે સપનાને અડવામાં જોઇએ વિઝાની આંખ
વાટ ભલે દૂર દૂર ઊડ્વા તે ઝંખી..આપણે તો સરહદની વાડમાં ઝુરંતા માનવપંખી

વિઝાનું સિમત જોઇ પંખીના બચ્ચાએ આભ લગી માંડેલી મીટ
પંખીએ કીધું કે ધીરજ તો રાખ હજુ ઉડવાને જોઇએ ટિકીટ
વાટ ભલે દૂર દૂર ઊડ્વા તે ઝંખી..આપણે તો પિંજરને સાથે લૈને ઉડંતા માનવપંખી

રે! નદી , તને પણ બાંધી?

રે! નદી , તને પણ બાંધી?

જીવ નીચોવ્યો,શ્વાસ નીચોવ્યા
અંધારા-અજવાસ નીચોવ્યા
પછી મળીતી અમને એ આઝાદી
તારે મુક્તિ હોય જોઇતી જલ્દીથી તું તાર કરી દે
નામ લખી લે – મોહનદાસ કરમચંદ ગાંધી

તારા ઘરમાં તારી રીતે રહેવાનું પણ નહી?
વહેવું તારો ધર્મ : ધર્મમાં વહેવાનું પણ નહી?
જઈ ઝાડની પાસે કશું કહેવાનું પણ નહી?
અખંડ જળની ચાદર કોણે થીગડાઓથી સાંધી?
રે!નદી,તને પણ બાંધી?

પટ્ટે બાંધી ફરતા લોકો નાનકડા સંતાન
સુગંધની મહેફિલમાં ભોળા ફૂલોનું અપમાન
હાથકડી પહેરીને લહેરો ક્યાંથી ગાશે તાન
તોડ બધાય બંધન,આપું ખોબે ખોબા આંધી
રે!નદી,તને પણ બાંધી?

એકથી અનંત

ચાલ પિંકુ ,તને એકથી અનંત ગણતાં શીખવાડુ
મમ્મી, એ કેવી રીતે?
આપણે તારા ગણીએ

મમ્મી, હું તો સૂઇ જાઉ છુ, ઉંઘ આવે છે
પછી એ ગણવા બેઠી

ગણતાં ગણતાં વચ્ચે વાદળ આવી ખડખડ હસી પડ્યાં ને ભૂલ પડી
ગણતાં ગણતાં ઝબક ઝબકતાં તારા ધડધડ ખરી પડ્યાં ને ભૂલ પડી
ગણતાં ગણતાં મંદ ચાલ લૈ ચાંદ ચાંદની ફરી વળ્યા ને ભૂલ પડી

સવારે રાતીચોળ આંખો જોઇ
પિંકુએ ધીરજ ખોઇ

મમ્મી કેટલા દિવસથી તારા ગણે છે?
કેટલા દિવસ ગણીશ?

એ તો આપણને છોડી ગયેલા તારા પપ્પા આવશે ને ત્યાં સુધીમાં
તો ગણાઈ જશે.

એટ્લા માટે તુ એકથી અનંત ગણે છે..મમ્મી?